بانوی عشق

این پیامک رو ۱ دوست واسم فرستاد خوشم امد برای همین در وب سایتم می نویسمش

یکی میپرسد اندوه تو از چیست؟

سبب ساز سکوت مبهمت چیست؟

:برایش صادقانه مینویسم

....برای آنکه باید باشد و نیست

تمامی افراد بشر را خواهد شناخت

من میگویم: اگر کسی عاشق فردی شود

خودش را خواهد شناخت.

گويند مرا كه دوزخي باشد مست

قوليست خلاف دل در آن نتوان بست

گر عاشق و ميخواره به دوزخ باشند

فردا بيني بهشت همچون كف دست

من هيچ ندانم كه مرا آن كه سرشت

از اهل بهشت كرد يا دوزخ زشت

جامي و بتي و بربطي بر لب كشت

اين هر سه مرا نقد و تو را نسيه بهشت

زان سان که بمیرند چنان برخیزند

ما با می و معشوقه از آنیم مدام

باشد که به حشرمان چنان انگیزند

فهمیدن عشق را چه مشکل کردند

ما را ز درون خویش غافل کردند

انگار کسی به فکر ماهی ها نیست

...سهراب!بیا که آب را گل کردند

به كودكي گفتند :عشق چيست؟
گفت : بازي

 به نوجواني گفتند : عشق چيست؟
گفت : رفيق بازي

  به جواني گفتند : عشق چيست؟
 گفت : پول و ثروت

       به پيرمردي گفتند : عشق چيست؟
گفت :عمر

     به گل گفتم: عشق چيست؟
   گفت : از من خوشبو تره

   به پروانه گفتم: عشق چيست؟
  گفت :از من زيبا تره

      به خورشيد گفتم عشق چيست؟
         گفت: از من سوزنده تره

          به عاشقي گفتند : عشق چيست؟
          چيزي نگفت آهي كشيد و سخت گريست

            به عشق گفتم تو آخر چه هستي ؟؟..
             گفت نگاهي بيش نيستم....

                           "دوستت دارم"

روز دوم گل زردي برايم آوردي و گفتي:

                           "دوستت ندارم"

روز سوم گل سفيدي آوردي و سر قبرم گذاشتي و گفتي:

                     " منو ببخش!فقط يه شوخي بود!"

گریانم از این درد ٬ که معصوم و صبورم

چون من رفتم از این دنیا ٬ بدانید ای جهانداران

من از شوریده بختان سر کوی وفا بودم

هر چه گشتم ٬ در این شهر نبود اهل دلی

که بداند غم دلتنگی و تنهایی ما....!

يكي از دوستان چون من هميشه مطالب عاشقانه نوشتم غيبتم رو به حساب ازدواج كردنم گذاشت، نه ازدواج نكردم اما عاشقم    عاشق ستاره صبح     عاشق ابرهاي سرگردان     عاشق روزهاي باراني             عاشق هر چه نام توست بر آن!!

 تقدیم به همه دوستان:

تنها براي تو...

                               براي چشمهايت

و براي دلي كه سرشار از عشق و محبت است.

من تنها براي تو خواهم سرود

تويي كه نامت لحظه هايم را پر از عطر شقايق كرد

                                            تويي كه يادت بهانه بودن من است

آري،تو

تو كه برايم مظهر لطف و صفايي

                                            تو كه امروز آشنا و مهربانت هستم

و فردا نمي دانم مرا در لابلاي خاطراتت گم خواهي كرد

يا كه باز مهربانت خواهم بود

اما، من

               بي تو لحظه ها برايم خواهند مرد

                                                               تو دليل من و تنها بهانه نفس

و براي هميشه دوستت دارم...